محمدعلی سپانلو شاعر معاصر هجده شعر برگزیدۀ خود را می‌خواند:

لیلی ـ ترانۀ کاشمر ـ به رودکی ـ آواز دوزنده ـ نام تمام مردگان یحیاست ـ تهران جوان (بخشی از منظومۀ خانم زمان) ـ تبعید در وطن ـ گاو سبز ـ ترانۀ بلوار میرداماد ـ زمستان برای عشق ـ خیابان مقتول ـ تابستان حسرتی او ـ مگس ـ سهم قیصر ـ در سرزمین نیاکانی ـ خیالات ـ آه بیابان ـ مزاحم.

به‌پیشنهاد شاعر، برای موسیقی زمینه و فاصلۀ میان شعرها از سمفونی شماره چهار برامس استفاده شده است.