مهتابی و ملکوت داستان بلندی است در باره عشقی ممنوع بین روحانی میان سالی عرف مسلک و دختری جوان که بر پایه ماجرایی واقعی نوشته شده است.

داستان در چهار بخش، از زبان چهار شخصیت (مادر دختر، مرد روحانی، دختر و سرانجام ، پسری جوان که از دور دلباخته دختر بوده) روایت می شود.

بخش دوم (روایت روحانی عارف مسلک) را خود نویسنده خوانده است.

این کتاب در سال 1376 در ایران چاپ شده است.